Mannen wiens voeten wij kussen #6: Zlatan Ibrahimovic

In het Constant Vanden Stockstadion in Brussel is vorige week een ster opgestaan. Zijn doelpunten vliegen over het internet. Zijn naam explodeert op Twitter. De naam is Zlatan. Zlatan Ibrahimovic. Zijn naam viel donderdag vaker dan die van Zwarte Piet de laatste twee weken. Is dit de beste voetballer ter wereld?

Natuurlijk, we hebben Lionel Messi. Oké, Cristiano Ronaldo is aardig bezig. Maar wat deze Zweed allemaal in Brussel deed was net iets spectaculairder.

Bij De Wereld Draait Door was vorige week een discussie tussen een Ronaldo- en Zlatan-kamp. Het is vreemd dat ik daar niet zat namens Buitenkant Voet. Wat ben ik blij dat ik Zlatans voeten allang heb gekust, jaren voor deze woensdagavond in Brussel. Waar Zlatan iets speciaals deed. Vier keer scoren in een uitwedstrijd in de Champions League. En hoe? Hij was ongrijpbaar. Verdediger Cheikhou Kouyaté zal nooit meer slapen. De Senegalees kon op voorhand alleen maar verliezen van Zlatan, die zo ongrijpbaar was dat je je kunt afvragen of de twee überhaupt lichamelijk contact hebben gehad.

De kandidaat voor deze aflevering van Mannen wiens voeten wij kussen lag al maanden klaar. Ibracadabra zorgde er eigenhandig voor dat uitstel geen afstel werd. Alsof hij even wilde benadrukken: kijk wat ik doe, schrijf over me. Zlatan, de man met de charmantste kromme neus van het Noordelijk halfrond. De man wiens slalom-goal tegen NAC Breda op 22 augustus 2004 ik me herinner als mijn laatst geschreven woord. Het doelpunt dat ik op de seizoens-dvd al 643 had teruggekeken, voordat het schijfje van het volgende seizoen in de winkel lag.

Zlatan, de man die zoveel titels verovert dat het efficiënter is om op zijn Wikipedia-pagina te vermelden dat hij in 2012 een keer geen kampioen werd. Onterecht, trouwens. Zlatan, de man die bijna alles in zijn nadeel onterecht vindt. Zlatan, die met het vingertje, de boze blik als iets hem niet zint. De man die bozer en verontwaardigder kan zijn dan een dozijn Arjen Robbens. Een superster die naast tal van doelpuntencompilaties ook een eigen opstootjescompilatie heeft.

De man die een teamgenoot tijdens instructies op de training op een karate-kick trakteert om de hiërarchie te benadrukken. Ibra, de man die naar het sportief gezien mindere Paris Saint-Germain vertrok, daar meteen clubtopscorer (30 goals) en landskampioen werd. Zlatan is de Guus Geluk van het betaalde voetbal, daarbij aangetekend dat je geluk afdwingt. Overal en altijd wint hij prijzen. Zlatan gebruikt van een wedstrijd 84 minuten om ruzie te maken en is in de overige zes minuten beslissend. Zlatan ligt niet wakker als Edinson Cavani naar Parijs wordt gehaald. Ook niet als de clubeigenaar volgend jaar Cristiano Ronaldo en Lionel Messi aantrekt.

Wie denkt dat Zlatan in Barcelona is mislukt vanwege Messi heeft het fout. Eén: hij is niet mislukt. Twee: lees de eerste bladzijde van zijn biografie. ‘Ik vond Josep Guardiola in die tijd wel oké, niet meteen een Mourinho of een Capello, maar hij kon ermee door. Dit was lang voordat ik vroeg of ze twee ziekenwagens bij het trainingsveld neer wilden zetten, just in case dat ik hem zou aanvliegen’.

Zla-tan I-bra-hi-mo-vic. Zijn naam is melodieuzer dan alle zomerhits van de jaren ’90 tot nu. Zijn halflange haar veranderde een jaar of twee geleden in heel lang haar. Als een Indiaan heeft hij het in een knot. Het staat hem niet echt, maar omdat hij Zlatan is, staat het hem toch. Voor wie Ronaldo verwijt dat hij drie uur voor de spiegel staat te gellen: Zlatan staat vermoedelijk vier uur voor de spiegel. Zichzelf in de ogen kijkend. In zichzelf gelovend. Als het lijkt alsof Ibrahimovic niets doet, is hij toch iets aan het doen, op en buiten het veld.

Had ik het eigenlijk al gehad over Zlatans voetbalkwaliteiten? Ik vergeet bijna: hij is naast dominator, prijzenpakker en imposant figuur ook voetballer. Of hij het voor zijn plezier doet weet ik eigenlijk niet. De spelvreugde druipt er bij hem niet, zoals bijvoorbeeld voor Messi wel geldt, van af. Vreugde uitstralen mag het publiek voor hem doen. En echt, hij kijkt misschien arrogant, hij loopt misschien 84 minuten ruzie te maken, hij vertelt in 333 bladzijdes biografie hoe stoer hij is, maar Zlatan kan bescheiden zijn als jij en ik. Toen er woensdag, in het Constant Vanden Stockstadion in Brussel, een ster op stond, was die ster even heel verlegen toen de supporters van de tegenstander voor hem klapten. Zlatan.

Foto bovenaan: ondball.com.