Achtung! Bundesliga, val niet in dezelfde kuil als de Spanjaarden

-

“Ik denk dat de Bundesliga tot de beste drie competities zal behoren op de lange termijn en we hopen allemaal dat het de komende jaren de allerbeste competitie zal zijn”, sprak Jürgen Klinsmann onlangs in een interview met Reuters. Een sterk staaltje van stating the obvious. Met de Champions League-finale tussen Bayern München en Borussia Dortmund is de Europese overheersing (tricky, ik weet het) van Duitsland een feit. De Bundesliga is de rijkste, best bezochte, aantrekkelijkste en sterkste competitie ter wereld. Zo nemen de Duitsers het stokje over van de Spanjaarden, die de afgelopen jaren als leidend golden. Er dreigt echter iets mis te gaan in Duitsland en Klinsmann legde – onbedoeld – de vinger al op de juiste plek: “Ik denk dat de fundering in Spanje op de lange termijn zal instorten omdat slechts twee teams de hele markt controleren. Dat gaat niet werken.” Opnieuw een wonderbaarlijk pareltje van stating the obvious, goed zo Klinsi. In Spanje zijn er slechts twee topclubs, de rest komt er niet aan te pas. Maar dit dreigt in Duitsland – met de oppermacht van Bayern en Dortmund – ook te gaan gebeuren. Wat nu volgt is een stukje stating the not so very obvious.

De Spaanse Primera División is veranderd in een uitgeholde, leeggegraasde vlakte met daarop twee dikke obesitaskoeien en verder helemaal nada. Javier Tebas, de directeur van de Spaanse voetbalbond, luidde pas nog de noodklok. Hij voorspelt dat de komende vier jaar meer en meer goede, talentvolle spelers de competitie gaan verlaten voor het buitenland. Jesús Navas vertrok al naar Engeland en Radamel Falcao liet Spanje achter zich voor Frankrijk. Verder maken de transfers van Fernando Llorente (Juventus), Joaquín (Fiorentina), Jordi Amat en José Alberto Cañas (Swansea City), Iago Aspas en Luis Alberto (beiden Liverpool), Fernando Amorebieta (Fulham), Tino Costa (Spartak Moskou), Antonio Luna (Aston Villa) en Emir Spahic (Bayer Leverkusen) de Spaanse exodus compleet. En de transferzomer is nog maar net begonnen. Ook Gerard Piqué uitte zijn zorgen al om de verzwakking van de ‘concurrentie’ van FC Barcelona en Real Madrid. Het gat tussen de top en de subtop is geen straatje van Gibraltar meer, maar is zo groot als de Middellandse Zee.

Jesús Navas stapte in een Etihad-jet op weg naar de topclub waar hij al zo lang op had gewacht

Jesús Navas stapte in een Etihad-jet op weg naar de topclub waar hij al zo lang op had gewacht

Het nieuwe Schotland

Stel: je bent Jesús Navas. Je bent klein, ontzettend mager, absurd snel, kan dribbelen als de beste en je hebt een goede voorzet in huis. Maar je speelt bij FC Sevilla. Je houdt van die club, maar let’s face it: je zal er de komende vijf jaar geen prijs gaan winnen, want de superteams van Barcelona en Real zijn veel te sterk. Maar je kunt ook niet naar die teams verhuizen, want Barcelona heeft al Alexis Sánchez, Pedro, Cristian Tello, David Villa, Gerard Deulofeu en nu ook nog eens Neymar, terwijl Real Cristiano Ronaldo, Angél Di María, José Callejón en Álvaro Morata heeft. Wat dan? Dan vertrek je naar het buitenland. Er zijn in Spanje maar 44 spelers die om de prijzen kunnen spelen, en dat zijn de spelers van de twee megasuperultraclubs die alles met overmacht winnen. Alle anderen kiezen nu eieren voor hun peso’s. Er zijn zat topclubs in andere landen die staan te springen om talentvolle Spanjaarden. Zo worden de mindere Spaanse clubs alleen maar zwakker en wordt het gat met de topclubs alleen maar groter, en gaan de talenten daardoor weer vaker weg naar het buitenland enzovoorts. Men vergelijkt Spanje al met het Schotland van voor het faillissement van Glasgow Rangers: twee goede clubs en verder totale prut, met een doodsaaie en voorspelbare competitie tot gevolg.

Kan dit ook in Duitsland gebeuren? Kijkend naar de Duitse eindstand van afgelopen seizoen valt als eerste het gapende gat tussen Bayern München en Borussia Dortmund op: 25 punten verschil. Op één punt achter Dortmund volgt Bayer Leverkusen. Dáár achter ligt opnieuw een gat van tien punten op FC Schalke 04 en de rest. Een jaar eerder waren Bayern en Dortmund negen punten los van nummer drie Schalke. Langzaam maar zeker tekent zich er hier een gat af tussen de twee topclubs a.k.a. Champions League-finalisten en de rest. Die rest wordt aangevoerd door Schalke en Leverkusen. Zíj zijn de clubs die kunnen voorkomen dat ook Duitsland richting het Schotland-doemscenario af gaat zakken. Als Schalke en Leverkusen de aansluiting met de twee toppers verliezen, zoals Valencia, Sevilla en Atlético Madrid dat in Spanje deden, gaat er een zelfde situatie ontstaan als nu met Barcelona en Real. En zoals Klinsmann al zei: “Dat gaat niet werken.”

Kunnen de subtoppers opstaan?

Terwijl Dortmund topspits Edin Dzeko, Shakhtar-sensatie Henrikh Mkhitaryan en Christian Eriksen op de korrel heeft en Bayern München 278 miljoen euro aan vers bloed kan spenderen, moeten de subtoppers mee. Ze moeten een antwoord vinden op de razendsnelle groei van de twee marktleiders. Bayer Leverkusen verloor haar sterspeler André Schürrle aan Chelsea, maar ving daar wel een zak geld voor. Ze hebben daar inmiddels Spahic van Sevilla, Jong Oranje-plaaggeest Massimo Donati (Internazionale), Robbie Kruse (Fortuna Düsseldorf) en Konstantinos Stafylidis (PAOK) mee gehaald. De belangrijkste coup is echter Heung-Min Son, het Zuid-Koreaanse megatalent dat voor tien miljoen euro van HSV overkomt. Verder zoeken ze een jonge centrale verdediger (misschien Toby Alderweireld), willen ze Pontus Wernbloom voor op het middenveld en zoeken ze een opvolger voor Schürrle (Josip Ilicic, Younes Belhanda of Ryad Boudebouz). Als ze hun andere felbegeerde toppers, Lars Bender, Gonzalo Castro en Stefan Kiessling, echter kwijtraken, pakken de donkere wolken zich samen boven Leverkusen.

Schalke 04 heeft tot nu toe al haar sterren in Gelsenkirchen kunnen houden, maar de aankopen die ze deden zijn niet spectaculair. Ádám Szalai, de Hongaarse spits van Mainz, is voor acht miljoen de belangrijkste nieuwkomer. Schalke lijkt het voorbeeld van Borussia Dortmund te gaan volgen. Ze willen jonge mannetjes die in de toekomst de top kunnen bestormen. Leon Goretzka (18, Vfl Bochum), Pascal Itter (18, FC Nürnberg) Vaclav Kadlec (21, Sparta Praag) en Sébastien Corchia (22, FC Sochaux) zouden de uitverkorenen moeten worden. Met Ralf Fährmann (24), Benedikt Höwedes (25), Kyriakos Papadopoulos (21), Joel Matip (21), Sead Kolasinac (20) en supertalent Julian Draxler (19) lijken de toekomstige Bundesliga-sterren al bij Schalke rond te dartelen. Ook Borussia Mönchengladbach, Eintracht Frankfurt, VfB Stuttgart en Hamburger SV gaan voor de jeugd. Maar Bayern en Dortmund hebben inmiddels hun visnetten al in de aanslag om de grootste van die talenten binnen te gaan halen. Of beter gezegd, het veld leeg te grazen en obesitaskoeien te worden net als Real Madrid en Barcelona.

Jürgen Klinsmann zelf begon in 2006 de Duitse voetbalrenaissance

Jürgen Klinsmann zelf begon in 2006 de Duitse voetbalrenaissance

Moment van de waarheid

Op het WK in 2006 liet Jürgen Klinsmann de wereld kennis maken met iets nieuws: mooi voetballende Duitsers. Zeven jaar later is er niets normalers meer dan mooi voetballende Duitsers. In de Bundesliga worden gemiddeld 2,87 doelpunten per wedstrijd gemaakt, in 2002/2003 was dat nog maar 2,68. Bovendien vinden de fans het geweldig en bevolken ze de moderne stadions die voor het WK van 2006 zijn neergezet massaal: in 2011/2012 bezochten ruim dertien miljoen mensen de wedstrijden, tien jaar eerder was dat ruim negen miljoen. Bovendien zijn bijna alle Bundesliga-clubs financieel gezond en hanteren ze een zuinig transferbeleid (behalve die gekken van Wolfsburg). Er gaat niets boven de Bundesliga op dit moment. In tegenstelling tot de straatarme en in de bergen schulden omkomende Spaanse clubs, hebben de Duitsers wat te spenderen. Maar gaan ze hun geld ook wijs spenderen?

Het komende seizoen is het moment van de waarheid. Het is nu aanhaken of afhaken voor de Duitse subtoppers. Als Schalke, Leverkusen en misschien HSV of Stuttgart niet flink beter gaan presteren dan vorig seizoen, zijn ze gezien. Dan zullen de toekomstige Duitse Jesús Navassen Tschüss zeggen tegen de Bundesliga. En dan zullen we over een aantal jaar een interview met Jürgen Klinsmann lezen, die the obvious dan weer gaat staten: “Er zijn maar twee topclubs in Duitsland, dat gaat niet werken.” Tenzij je van de Schotse competitie houdt misschien.